home

Geoffrey Chaucer is de schrijver van the pardoner Tale. Hij is geboren in 1343, de exacte datum en locatie waren niet bekend. Hij ligt begraven in Westminster Abbey. Bijzonder aan Geoffrey Chaucer is dat hij de eerste was die in het Engels schreef terwijl de rest van het land nog in latijn of de toen heersende taal schreef. Geoffrey Chaucer wordt gezien als de beste engelse schrijver dan de middeleeuwen. Het beroemdste werk van Geoffrey Chaucer is natuurlijk Canterbury Tales dat bestaat uit meerdere verhalen. Wat opvalt aan de manier van schrijven van Geoffrey Chaucer is de manier van beschrijven. Hij beschrijft in zijn verhalen alles erg uitgebreid zonder daar een mening over te geven. Ook zorgde hij ervoor dat alle verschillende ‘niveau’s’ van de samenleving in zijn verhalen terugkwamen. De bestemmingen van de hoofdrol spelers in Canterbury Tales zijn voor allemaal hetzelfde, namelijk de Canterbury Kathedraal. Wat verder nog opvallend is, is dat zijn achternaam, die uit de Franse taal afkomstig is, schoenmaker betekent.
 * Biographical Information **

filmpje over Geoffrey Chaucer en de Canterbury Tales-> [] **Summary ** In dit verhaal vertelt een van de Pelgrims, The Pardoner, een verhaal met hebzucht als morele rol. Voordat The Pardoner zijn verhaal begint, spreekt hij met de andere pelgrims over hebzucht. Hij beweert dat de hebzucht in de wereld de wortel van het kwaad is. Eigenlijk interesseert hem de omstandigheden waarin andere mensen leven, zich helemaal niks. Hij probeert vooral zijn eigen zakken te vullen maar dat laat the Pardoner niet merken.

Vervolgens begint hij zijn verhaal. Zijn verhaal gaat over drie jongen knapen, het waren verschrikkelijke kerels, ze gokte en dronken erg veel en ze waren zo gezegd de compagnon van de Duivel. Op een dag zaten ze in een herberg en hoorden klokken luiden. Klokken die men hoort indien iemand is overleden. Ze vroegen aan de waard wie er overleden was. Waarop hij antwoordde dat het een man was die door ‘de Dood’, was vermoord. ‘De Dood’, was een sluwe moordenaar die iemand kon vermoorden en vervolgens weg kwam voordat andere mensen het hadden opgemerkt. De waard waarschuwde de knapen voor deze gevaarlijke moordenaar en hij zei dat ze goed op hun hoede moesten zijn. De drie jongens die gezworen hadden altijd trouwe maten te blijven, wilden ‘ de Dood’ te pakken krijgen. De waard vertelde aan hen dat hij in een dorp verderop zou wonen. De jongens besloten vervolgens om de moordenaar te pakken te nemen.

Zo gezegd gingen de drie knapen op weg naar het dorp, onderweg kwamen ze een oude man tegen. Ook de oude man waarschuwde hun al voor ‘de Dood’. Via de man kwamen ze erachter dat de moordenaar zich zou verschuilen in het bos. De oude man had de moordenaar voor het laatst gezien bij een eik in het bos. De drie knapen gingen erop af. Plotseling zien ze een berg met goud en vergeten ze compleet waarvoor ze waren gekomen. Het was voor de jongens de mooiste dag van hun leven, ze waren rijk! Ze besloten om het goud ’s nachts mee naar huis te nemen, ze waren bang dat andere mensen anders dachten dat ze het gestolen zouden hebben. De drie jongens hadden erg dorst, dus besloten ze door middel van strootje trekken wie er naar het dorp zou gaan om wijn te halen. De jongste was degene die de wijn zou halen.

Toen de jongste van het stel naar het dorp rende om wijn te halen, bedachten de andere twee een goed plan. Hoewel ze zeiden dat ze gezworen vrienden zouden zijn, was dit goud belangrijker dan hun vriendschap. De twee bedachten dat indien ze het goud met zijn tweeën zouden verdelen ze meer over zouden houden dan wanneer ze het met zijn drieën zouden verdelen. Ze besloten dus dat ze hem zouden vermoorden als hij terug kwam. De jongste die de wijn ging halen wilde eigenlijk ook het goud wel voor zichzelf, hij besloot dus om de wijn te vergiftigen.

Toen hij terug kwam werd de jongste vermoord, maar vervolgens gingen de andere twee de wijn drinken en ook zij zouden sterven.

Het moraal van het verhaal van de Pardoner is dus dat geld verdienen en rijkdom voor hebzucht zorgen, hebzucht die vervolgens de wortel van het kwaad zou zijn. Met zijn verhaal maakte hij dit duidelijk. The Paradoner vertelde dat hij de andere pelgrims kon helpen om de hebzucht uit hun ziel weg te nemen. Hij deed dit voor vier munten.

Eigenlijk wilde the Pardoner dus zelf geld verdienen, en verzon hij dit verhaal uit zijn duim om zijn eigen zakken te vullen.

Verfilming van pardoner's tale-> []

**Theme **

De pardoner’s tale heeft meerdere thema’s, hieronder zie je de thema’s met een uitwerking.

__Drank__: De drie vrienden zijn bijna altijd dronken, dronken zijn is een zonde. Doordat ze onder invloed zijn van de drank denken ze ook niet goed meer na. Ze gaan op zoek naar de dood zonder er bij na te denken dat het gevaarlijk kan zijn.

__Verraad__:In dit verhaal komt veel verraad voor. Iedereen probeert elkaar te bedriegen, de voornaamste reden voor het bedrog is geld. De drie jongens zouden broeders voor altijd zijn en altijd alles met elkaar delen maar als ze een grote schat vinden proberen ze elkaar te vermoorden zodat ze meer goud voor zichzelf hebben. De pardoner bedriegt ook mensen. Hij vertelt eerst in een moralistisch verhaal dat mensen maar alles voor geld doen. Later vraagt de pardoner zelf geld zodat hij met zogenaamde heilige relieken ervoor zal laten zorgen dat hun zonden weggaan. Dit is natuurlijk bedrog.

__Dood__: De drie jongens krijgen te horen dat een vriend van hun is vermoord door de dood. Ze vinden dit niet normaal en vinden dat de dood op zijn plaats gezet moet worden. De dood misleidt de jongens en zorgt ervoor dat ze alle drie sterven. Lesje hieruit is dat je de dood nooit moet gaan opzoeken of confronteren, je zult namelijk altijd zelf aan het kortste eind trekken. **Conclusion ** __Waarom moet je dit verhaal lezen:__ Dit verhaal is zeker een aanrader om te lezen. Het verhaal is boeiend, begint leuk en is ook vrij kort. Het blijft je boeien. Het moraal van the pardoner tale is ook erg leerzaam. Je kan hier duidelijk je voordeel uit halen voor de rest van je leven. Om het verhaal helemaal te begrijpen moet je wel iets verder doordenken, maar dat zal zeker wel lukken.

__Wat vonden wij leuk aan dit verhaal:__ Het leuke aan dit verhaal is, is dat je niemand kan vertrouwen. De drie dronken mannen vertrouwen elkaar ook niet, maar de man onder de boom is eigenlijk ook niet te vertrouwen, want dat is de dood. Dat maakt het ook zo boeiend en spannend om het verhaal te lezen. Het verhaal wordt verteld, maar de verteller is ook niet te vertrouwen. Het verhaaltje gaat over hebzucht en verraad, maar de verteller van het verhaal zegt aan het einde dat hij hun van de zonde 'hebzucht' kan genezen voor 4 munten. Eigenlijk is dit ook verraad want voor 4 munten kan je niet je hebzucht weg kopen. Het heeft dus een goede indruk op ons gemaakt.

__Verdere informatie:__ Dit is een situatie die niet elke dag van je leven zal voorkomen, maar het gaat om de inhoud. Neem de moeite om het te lezen. Het engels is niet moeilijk te begrijpen, zeker een aanrader! **Bibliography ** [|www.youtube.com] []
 * Gebruikte bronnen:**

**What is a pardoner’s job?** Een pardoner was een persoon die geld inzamelde voor de kerk. Dit deed hij door mensen bepaalde relikwieën te verkopen en door mensen hun zonden af te nemen. Ook beweert hij dat hij mensen kan genezen met bepaald water en dat hij gewassen vruchtbaarder kan maken. Maar al met al is het een kwakzalver die zijn geld gewetenloos probeert te verdienen.
 * Vragen bij pardoner's tale:**

De Pardoner heeft sluik haar tot zijn schouders met de kleur zo geel als was. Het lijkt er op dat hij er erg trots op zijn haar is omdat hij geen hoed wil dragen. De Pardoner heeft erg grote uitpuilende ogen en praat en zingt met een heel hoog piepstemmetje. Ook heeft de Pardoner geen baard en wordt er getwijfeld over zijn geaardheid vanwege zijn stemmetje. Ook draagt de Pardoner een portemonnee in zijn schoot bomvol met gratie uit Rome.
 * Describe his physical appearance.**

De Summoner rijdt samen met de Pardoner na de ontmoeting in de Rechtbank van Rome. Samen reizen ze en zingen ze vrolijk heel de weg. Ze reizen dus samen en zijn samen erg corrupt, ze proberen van iedereen geld afhandig te maken.
 * What is the significance of the summoner riding with the pardoner.**

**What kinds of "relics" does he carry?** Hij heeft een kussen bij, gemaakt van 'de sluier van de koningin'. Ook had hij een latten kruis vol met stenen en een fles met varkensbotten. **Why is the pardoner so succesful in selling his ‘relics?’** The Pardoner vertelt zijn verhalen aan vermoeide pelgrims. Hij nodigt pelgrims uit die een zonde hebben begaan en vraagt daar geld voor, hij beweert dat hij de zonde kan wegnemen met behulp van zijn magische krachten, en The Pardoner wordt geloofd.
 * Chaucher characterizes the pardoner as being effeminate. What details does he give to develop the characterization?** In het begin van het verhaal wordt dat duidelijk benadrukt. De man heeft haar geel als wax. Lang haar, tot over zijn schouders. Hij heeft ook geen baard, wat toen der tijd erg mannelijk was.

‘The Pardoner begins by addressing the company, explaining to them that, when he preaches in churches, his voice booms out impressively like a bell, and his theme is always that greed is the root of all evil.’ Hierin staat dat The Pardoner vertelt dat hij zijn stem gebruikt, om het kwade te verdrijven. Ook staat er in het gedicht: ‘He was, in church, a fine ecclesiast.’ Dit houdt in dat hij wanneer hij in de kerk was, zich gedroeg als een echt prediker. Iemand die goud eerlijk was.
 * How does he behave in church?**

Hij probeert zo goed te zingen zodat hij later de kans krijgt om te preken en dan zilver te winnen.
 * Why does he try to sing so well?**

Hij probeert op een monnik en broeder te lijken zodat hij mensen kan bedriegen met zijn neppe relieken.In zijn praatjes lijkt hij op hen want hij probeert zondes ook tegen te gaan. Hij ziet er alleen niet uit als een monnik of broeder want hij draagt bijvoorbeeld andere kleding en heeft geen baard. Een monnik of broeder zal nooit geld vragen voor diensten, de pardoner doet dit wel.
 * Compare the pardoner to the monk and friar.**